Górny element budynku w postaci ścianki, balustrady lub rzędu sterczyn osłaniający dach. Stosowana od starożytności (Grecja, Rzym), a także ponownie ( w zmienionej formie) od XVI wieku. Pełniła również  funkcje praktyczne, między innymi oddzielając dachy jednych budynków od drugich, zapobiegała ( przynajmniej częściowo) rozchodzeniu sie pożarów.